بدین رواق زبرجد نوشتند به زر
که جز نکویی اهل کََرَم نخواهد ماند
در روزگاری که پیوندهای فرهنگی بیش از همیشه نیازمند پاسداشت است، درگذشت استاد فرهیخته، دکتر اصغر دادبه، اندوهی عمیق در میان اهل علم، ادب و عرفان برانگیخت. او اندیشمندی بود که فراتر از مرزهای جغرافیایی میاندیشید و زبان فارسی را روح مشترک ملتهای همریشه میدانست؛ نگرشی که در سراسر زندگی علمیاش جلوهگر بود.
تلاشهای او برای تقویت این پیوندها، بهویژه در ارتباط با تاجیکستان، جایگاهی برجسته داشت. سفرهای متعددش به این کشور و حضور در محافل علمی و ادبی، همراه با ارتباط نزدیک با نخبگان تاجیک، نقشی مؤثر در تعمیق روابط فرهنگی میان دو ملت ایفا کرد. او باور داشت که اشتراکات تاریخی و زبانی، سرمایهای ارزشمند است که باید حفظ و گسترش یابد.
دکتر دادبه از چهرههای ماندگار فلسفه اسلامی و ادبیات عرفانی بود که با نگاهی ژرف به بازخوانی متون کلاسیک پرداخت. آثار علمی متعددش بازتاب سالها پژوهش و دلبستگی به حکمت و ادب ایرانی است.
درگذشت او ضایعهای بزرگ برای جامعه علمی ایران و سراسر سرزمینهای فارسیزبان است. اکنون، بیش از هر زمان، ضرورت پاسداری از میراث فرهنگی و فکری او احساس میشود؛ میراثی که بر عشق به زبان فارسی و همبستگی فرهنگی استوار است. بیتردید، نام و راه او ماندگار خواهد ماند.
سفارت جمهوری تاجیکستان در تهران نهایت همدری خود را خدمت تمامی اهالی علم و ادب و فرهیختگان گسترۀ زبان فارسی ابراز داشته و از درگاه پروردگار متعال برای روح ایشان آرامش و برای بازماندگان محترم صبر جمیل آرزو مینماید.
«انالله و انا الیه راجعون»